پزشکی و سلامتسخنرانیعلمینانو

آیا خالکوبی می‌تواند به سلامت شما کمک کند؟

اوتزی قدیمی‌ترین مومیایی کشف‌شده با پوست سالم است که قدمتی ۵۳۰۰ ساله دارد و اکنون در موزه‌ی باستان‌شناسی تایرل جنوبی ایتالیا نگه‌داری می‌شود.

نکته‌ی جالب درمورد این مومیایی این است که ۶۱ تتوی سیاه تمام سطح پوست او را پوشانده است و ما حدس می‌زنیم که تمام این خطوط و صلیب‌ها در جاهایی از بدن او وجود دارد که در آن قسمت‌ها درد وجود داشته است؛ به عبارت دیگر، دانشمندان فکر می‌کنند که این خالکوبی‌ها برای مشخص کردن نقاطی برای نوعی از درمان به کار می‌رفته‌اند؛ مثل طب سوزنی.

وقتی کهن‌ترین پوستی که تا‌به‌حال دیده‌ایم تماماً خاکوبی شده است، واضح است که خالکوبی رسمی باستانی بوده است و از ۵۳۰۰ سال پیش تاحالا رواج داشته و هم‌اکنون در همه‌جا دیده می‌شود؛ از هر چهار امریکایی تقریبا یک نفر خالکوبی دارد، صنعت خالکوبی ارزشی چندمیلیارد ‌دلاری دارد و چه از آن خوشتان بیاید و چه نیاید، این متن نظر شما را نسبت به خالکوبی تغییر خواهد داد.

چرا خالکوبی این‌قدر محبوب است؟

برخلاف اوتزی، امروزه بیشتر ما برای بیان حال خودمان از خالکوبی استفاده می‌کنیم؛ من به ‌شخصه خالکوبی را دوست دارم چون هنر را دوست دارم.

جالب‌ترین شباهت اولین خالکوبی من(که چهارده‌سال قدمت دارد) با خالکوبی‌های اوتزی(که ۵۳۰۰ سال قدمت دارند) این است که هردو از یک نوع ماده درست شده‌اند؛ دوده.

دوده، گرد کربنی سیاه‌رنگی است که از سوزاندن مواد در اجاق باقی می‌ماند.

اگر خالکوبی من و اوتزی را بزرگ‌نمایی کنید، به تصویر مشابهی خواهید رسید چون خالکوبی چیزی جز یک دسته از ذرات ریز رنگ‌دانه نیست که در پوست میانی(که یک لایه از بافت زیرین سطح پوست است) گیر افتاده‌اند.

طی پنج‌هزار سال گذشته، برای به‌روز رسانی فن‌آوری خالکوبی کار زیادی انجام نداده‌ایم؛ غیر از این‌که به رنگ‌های بیشتر و روش‌های نسبتاً مفیدتری برای اجرای خالکوبی دسترسی داریم.

من علاوه‌ بر هنرمند بودن، دانشمند هم هستم و آزمایشگاهی برای تحقیق درمورد نانوتکنولوژی سرپرستی می‌کنم.

نانوتکنولوژی، دانش ساخت چیزهایی در اندازه‌های بسیار ریز هزاران برابر کوچک‌تر از ضخامت موی انسان است.

من از خودم پرسیدم که چه‌طور نانوتکنولوژی می‌تواند به صنعت خالکوبی خدمت بکند؟

اگر خالکوبی‌ها فقط یک دسته ذرات در پوست هستند، آیا می‌توانیم آن ذرات را با چیزهای جالب‌تر و مفیدتر جایگزین کنیم؟

با ارتقای ذرات، ما می‌توانیم خالکوبی را مهندسی کنیم تا علاوه بر تغییر ظاهر پوست‌مان، عملکرد آن را نیز تغییر دهد.

در شکل زیر نمودار یک کپسول میکروسکوپی را می‌بینید؛ این کپسول یک ذره‌ی توخالی ریز با جداره‌ی بیرونی محافظ و به‌اندازه‌ی یک رنگ‌دانه‌ی تتو است و شما می‌توانید داخل آن را با هرآن‌چه که دوست دارید پر کنید.

 

Microcapsules

خب چه می‌شود اگر ما ساختارهای جالبی در این میکروکپسول بریزیم و جوهر خالکوبی را با آن بسازیم؟

ایده‌ی اصلی ما این است:

یکی از ضعف‌های انسانی این است که برخلاف بسیاری از حیوانات و حشرات، ما نمی‌توانیم اشعه‌ی ماوراء بنفش (UV) را ببینیم؛ این اشعه، بخش پرانرژی نور خورشید است که باعث آفتاب‌سوختگی و افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست می‌شود.

اگر می‌توانستیم اشعه‌ی UV  را ببینیم، آن‌گاه می‌توانستیم اثر کرم ضدآفتاب روی پوستمان را ببینیم. متاسفانه خیلی از ما از کرم ضدآفتاب استفاده نمی‌کنیم و بیشتر کسانی‌که استفاده می‌کنند هم نمی‌توانند بگویند که چه‌وقت کرم از روی پوستشان پاک شده، زیرا نامرئی است.

به‌همین‌خاطر ما سالانه بیش از پنج میلیون مورد از سرطان‌های قابل‌پیش‌گیری را فقط در امریکا درمان می‌کنیم که برای اقتصاد ما بیش از سالانه پنج میلیارد دلار هزینه دارد.

حالا سوال ما این است که چگونه می‌توانیم به‌کمک خالکوبی بر این ضعف انسانی غلبه کنیم؟

اگر مشکل، ناتوانی ما در دیدن اشعهUV است،شاید بتوانیم نوعی خالکوبی را طراحی کنیم که بتواند اثر آن روی پوست را آشکار کند.

برای تحقق این هدف می‌توانیم داخل یک میکروکپسول را با رنگ حساس به اشعهUV پر کنیم و با آن یک جوهر خالکوبی بسازیم.

Solar-Powered Tattoo

یکی از مشکلات دانشمندان، پیداکردن افراد مشتاق برای اجرای آزمایش است و وقتی زمان آزمایش این جوهر خالکوبی فرا رسید، با خودم فکر کردم که بهتر است داشجویان بیچاره‌ام را عذاب ندهم؛ پس تصمیم گرفتم که نقاطی را روی پوست خودم خالکوبی کنم.

و این آزمایش واقعاً جواب داد.

من این خالکوبی‌ها را لکه‌های خورشیدی می‌نامم زیرا آن‌ها با نور خورشید کار می‌کنند و در ابتدا نامرئی هستند اما به محض این که در معرض اشعهUV قرار بگیرند، ظاهر می‌شوند.

اگر من ضدآفتاب زده باشم، این لکه‌ها ظاهر نمی‌شوند و بعد که کرم از روی پوست پاک می‌شود، لکه‌های خورشیدی دوباره زیر اشعهUV  ظاهر می‌شوند و این نشان می‌دهد که زمان تجدید کرم ضدآفتاب فرارسیده است.*

پس این خالکوبی‌ها به‌عنوان یک نشان‌گر آنی اثر اشعه‌ی UV برای چشم غیرمسلح عمل می‌کنند.

آثار هنری بسیاری را می‌توان با استفاده از خالکوبی‌های تغییررنگ ‌دهنده خلق کرد اما پیش از آن، ما امیدواریم که این دست‌آورد به ما در حل مشکلات محافظت از پوست‌مان کمک کند.

اجازه بدهید تا برایتان یک مثال دیگر هم ذکر کنم:

دمای طبیعی بدن انسان در حدود ۳۶ تا ۳۷ درجه سانتی‌گراد است و اگر درجه حرارت بدن از این بازه خارج شود، فرد باید فوراً تحت مراقبت‌های پزشکی قرار بگیرد. حالا مشکل این‌جاست که انسان‌ها نمی‌توانند دمای بدن خودشان را بدون دماسنج بسنجند. شما می‌توانید از کلک دست گذاشتن روی پیشانی‌تان استفاده کنید اما این کار ذره‌ای پشتوانه‌ی علمی ندارد.

چه می‌شد اگر می‌توانستیم یک تتوی دماسنج بسازیم که همه‌وقت و همه‌جا دردسترس باشد؟

ما می‌توانیم درون میکروکپسول‌ها، که پیش‌تر معرفی شدند، رنگ حساس به گرما قرار دهیم.

Thermometer Tattoo

و با این کار شما می‌توانید جوهرهای خالکوبی متفاوتی بسازید که در دماهای مختلف تغییر رنگ بدهند.

با استفاده از این خالکوبی‌ها می‌توانید فقط با نگاه کردن به آنها و بدون نیاز به دماسنج از درجه حرارت دقیق بدن خود آگاه شوید.

محدودیت دیگری که ما انسان‌ها داریم این است که بدن ما رسانای جریان برق نیست و این می‌تواند خوب باشد اما نه لزوماً؛

اگر شما یک قطعه‌ بیومدیکال الکتریکی، مانند یک ضربان‌ساز، درون بدن‌تان داشته باشید، هر پنج تا ده سال که باتری این ضربان‌ساز تمام می‌شود، باید آن را تعویض کنید. چه خوب می‌شد اگر به جای آن می‌توانستیم به‌سادگی ازطریق یک اتصال رسانای پوستی، باتری را شارژ کنیم.

اگر می‌خواهیم که این مشکل را بااستفاده از یک خالکوبی‌ حل کنیم، قدم اول ساخت یک خالکوبی رسانای الکتریسیته خواهد بود؛

ما در آزمایشگاه مشغول ساختن جوهر رسانا بوده‌ایم و همین حالا قادریم که رسانایی پوست را بدون استفاده از جوهر رسانا تا ۳۰۰برابر افزایش دهیم.

راه درازی در پیش داریم تا به رسانایی چیزی شبیه سیم مسی برسیم اما درحال پیش‌رفت هستیم و من خیلی از این بابت هیجان‌زده‌ام چون فکر می‌کنم که این اتفاق می‌تواند درهای دنیای کاملاً جدیدی را به روی صنعت خالکوبی باز کند.

من آینده‌ای را پیش‌بینی می‌کنم که نسل جدید خالکوبی‌ها ما را قادر می‌سازند تا فن‌آوری را با بدن‌مان درآمیزیم تا احساسی شبیه ارتقای خود داشته باشیم نه وجود وسایل خارجی در بدن‌مان.

این‎ها تنها چند مثال از قابلیت‌های جدیدی هستند که بااستفاده از نانوتکنولوژی و بهبود صنعت خالکوبی به ‌آن‌ها دست پیدا کرده‌ایم و این فقط شروع آن است و من معتقدم که آسمان آن‌چه که می‌توانیم با استفاده از خالکوبی‌های پیشرفته انجام دهیم مرزی ندارد.

*پیشنهاد می‌کنم که در پایان، ویدیوی این سخنرانی را بااستفاده از لینک‌های زیر تماشا کنید.

 

سخن‌ران: کارسون برونز

مترجم: تارا تیموری

مشاهده‌ی ویدیو از سایت تد:

https://www.ted.com/talks/carson_bruns_could_a_tattoo_help_you_stay_healthy?

برچسب ها

تارا تیموری

یک دانشجوی شیمی که در فضا سیر میکند.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس وردپرس افزونه وردپرس پاتوق وردپرس
بستن